cierpienie

Każdy z nas go doświadcza.

Jedni boleśniej, inni jakby mniej.

Na ziemi nie ma jednak człowieka, który by go nie znał.

W cierpieniu przychodzimy bowiem na ten świat i wraz z nim z niego odchodzimy. 

Dzisiejszej nocy jest dobry moment na ten temat.

Boli mnie serce i nie mogę spać.

Jaki jest sens cierpienia?

Po co spotykają nas te wszystkie przeciwności i to wszystko co sprawia nam przykrość i ból?

Tego typu pytania towarzyszyły mi od dawna.

Szukałem na nie wielokrotnie odpowiedzi.

Czytałem mądre książki i słuchałem równie mądrych ludzi.

Najbardziej sensowną odpowiedź znalazłem w Dzienniczku świętej siostry Faustyny Kowalskiej, polskiej zakonnicy, której przez wiele lat ukazywał się Jezus.

Chciałbym byśmy pominęli w tym momencie kwestie światopoglądowe.

Spójrzmy na spuściznę świętej siostry Faustyny w jak najbardziej neutralny sposób, abstrahując od naszych osobistych poglądów w kwestiach wiary.

Wydaje się bowiem, ze każdy z nas może zaczerpnąć z jej nauk coś pożytecznego dla siebie.

Cierpienie nas przytłacza.

Nie umiemy go przyjąć.

Buntujemy się, gdy nas spotyka i niejednokrotnie bluźnimy.

Bogu i innym ludziom.

Patrzymy na nie jako karę.

Nie umiemy dostrzec w nim daru.

Według świętej siostry Faustyny cierpienie było właśnie DAREM.

Darem, który ma upodobnić najbardziej do Jezusa.

Darem, którym są obdarzone dusze najbardziej umiłowane przez Boga.

Darem, który nas uszlachetnia.

Paradoks i absurd.

No bo jak, coś negatywnego może być pozytywne?

A może.

I życie świętej siostry Faustyny dobitnie to pokazuje.

Cierpienia nie podłamywały jej nigdy tylko wzmacniały.

Trochę w myśl tego powiedzenia że „co nas nie zabije, to nas wzmocni”.

Na końcu swego życia, choć wyniszczona przez cierpienie, była szczęśliwa i spełniona.

Wydaje się, że chodzi tu głównie o perspektywę.

O swoisty optymizm w patrzeniu na wszystko i na wszystkich.

O dopatrywanie się dobra absolutnie zawsze i wszędzie.

To pomaga, by w chwilach naprawdę trudnych i bolesnych nie ulec zgorzknieniu.

By pomimo wszystko być szczęśliwym.

A tego chce i szuka przecież każdy z nas.