mowa serca

Dziś o języku serca.
Wszak serce każdego z nas posiada swój język, którym chce się z nami komunikować.
Tylko czy my znamy ów język i potrafimy naszych serc słuchać?

Czym jest owa mowa serca?
Jak można ją rozpoznać i jej się nauczyć?

Na pewno w ciszy.
A z tym bardzo wielu z nas ma poważny problem.
Na naszych ulicach, w naszych domach, szkołach i miejscach pracy ludzie bardzo często zagłuszają głos swojego serca.
Słuchawki w uszach to bodaj najbardziej powszechny sposób. 
I bardzo skuteczny również.

Oczywiście nie o każde słuchanie muzyki tutaj chodzi.
Można przecież słuchać muzyki chociażby dla relaksu czy z przyjemności.

Mowa serca jest najtajniejszym językiem naszej duszy, naszego jestestwa.
Słuchanie jej jest potrzebne do życia w harmonii i zgodzie z samym sobą, z Bogiem oraz z otaczającymi nas ludźmi i światem.

W tym słuchaniu głosu swojego serca nie chodzi jednak o to, by popadać w jakąś paranoję.
Ani też o to, by nabawić się schizofrenii. 


Moje serce mówi do mnie po węgiersku.
Nie zawsze jednak, gdyż jestem Polakiem z krwi i kości.
Niestety nie w każdej chwili słyszę jego mowę, bo tak jak inni jestem bardzo pochłonięty codziennością.

Gdy ostatnio usłyszałem je w metrze, mówiło mi o miłości.
Przypomniało mi, że warto kochać.
Upominało mnie poniekąd, bo ostatnio znowu zwątpiłem w miłość.
Tymczasem miłość jest najważniejszym celem naszego życia.
Nade wszystko warto przecież kochać i być kochanym.


Zanurz się zatem w samym sobie.
I słuchaj uważnie.
Z cierpliwością.
Twoje serce zacznie mówić.
Da z pewnością znać o swoim istnieniu.

Uważaj jednak, bo serca bywają nieposkromione i zdradliwe.
I trzeba je czasami ujarzmić.
Nie chodzi tutaj jednak o żadną walkę.
Takie one po prostu są.
To ich natura.

Pomimo tych niebezpieczeństw warto znać ich język.
Wszak pragną one naszego szczęścia i spełnienia.